السلام علیک یا حضرت نرجس خاتون ع

معجزه‏ هاى دعا و نیایش

ترجمه: امیر دیوانى

زمانى که دوره کارآموزى را در بیمارستان «پارکلندمموریال» واقع در شهر دالاس (ایالت تگزاس) سپرى مى‏کردم، نخستین بیمارم را که دچار سرطان کشنده‏اى در هر دو ریه ‏اش شده بود، زیرنظر گرفتم و وى را از شیوه‏ هاى درمانى آگاه کردم و گفتم:

- چندان امیدوار نیستم که بهبود یابى!

 

 

 لطفاَ برای مطالعه ی متن کامل به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

 

 

  

          او با شنیدن این سخن تلخ و نومیدکننده، زیر بار هیچ نوع معالجه ‏اى نرفت. با این همه، هر وقت ‏به کنار تختش مى ‏رفتم، عیادت کننده ‏هایى را مى‏ دیدم که از کلیسا آمده و دورش حلقه زده بودند، برایش آواز مذهبى مى ‏خواندند و دعا مى‏کردند. با خود مى ‏اندیشیدم:

- کار خوبى است چون همین روزها باید آماده شوند تا در مراسم به خاک سپاریش آواز سردهند و دعا و نیایش کنند.

سال بعد که محل کارم عوض شده بود، یکى از دوستان و همکاران پیشینم در بیمارستان یاد شده تلفنى پرسید: مى ‏خواهى بیمار قدیمى ‏ات را ملاقات کنى؟

- او را ببینم؟!

هیچ نمى‏ توانستم باور کنم که هنوز زنده باشد. وقتى عکس پرتونگارى سینه ‏اش را دیدم، غرق حیرت شدم. ریه ‏هاى او کاملاً سالم بود و هیچ نشانه ‏اى از سرطان در آن‏ ها دیده نمى‏ شد!

پرتوکار (رادیولوژیست) که به عکس مى ‏نگریست، گفت:

- درمانش معجزه بوده است!

با خودم گفتم:

- معالجه؟ معالجه ‏اى در کار نبوده جز این‏که دعاها اثر کرده باشند!

قضیه را به دو تن از استادان دانشکده پزشکى گفتم. هیچ کدام نخواستند تایید کنند که بهبودى بیمار معجزه بوده است! یکى از آن ‏ها گفت:

- این روند عادى بیمارى است.

دیگرى شانه ‏هایش را با بى ‏اعتنایى بالا انداخت و گفت: از این چیزها زیاد اتفاق مى ‏افتد.

من ایمان و اعتقاد قلبى دوران کودکى‏ ام را از دست داده و اکنون به توانایى پزشکى جدید ایمان آورده بودم. دعا را یک تشریفات ظاهرى و اختیارى فرض مى‏کردم. به همین جهت، این رخداد را فراموش کردم.

سال ‏ها گذشت و مرا به عنوان مدیر داخلى یکى از بیمارستان ‏هاى بزرگ شهرى منصوب کردند.

خبر داشتم که در آن ‏جا شمار زیادى از بیماران دست ‏به دعا مى ‏شوند، ولى من کوچک‏ ترین اعتقادى به این کار نداشتم. آن گاه در اواخر دهه 80 با پژوهش‏ هایى که قسمت اعظمشان بر اثر آزمایش ‏هایى به اثبات رسیده بودند، رو به ‏رو شدم که نشان دادند دعا موجب بروز تحولات چشم‏گیرى در دگرگونى شرایط جسمى و روحى آدمى مى‏گردد.

شاید مستندترین بررسى‏ ها در سال 1988 به وسیله دکتر «راندولف بیرد» متخصص قلب و عروق انجام پذیرفته باشد. رایانه، وجود 393 مریض بسترى در بخش مراقبت‏هاى ویژه بیماران قلبى [سى. سى. یو] بیمارستان عمومى سانفرانسیسکو را اعلام کرد. عده ‏اى براى گروهى از آن ‏ها دعا مى‏کردند و در حق دسته‏ اى دیگر دعایى نمى ‏شد. هیچ کس نمى ‏دانست که این بیماران در زمره کدام گروه بودند. تنها اسم کوچک مریض‏ ها به انضمام شرح مختصرى از مریضى ‏شان در اختیار دعاکنندگان نهاده شد. از آن ‏ها خواستند تا زمان مریض شدن بیماران از بیمارستان، هر روز برایشان دعا کنند. ولى در مورد این‏که چگونه به این عمل بپردازند و چه بگویند، توصیه ‏اى نشده بود.

موقعى که این پژوهش پس از گذشت ده ماه کامل شد، بیمارانى که درباره آنان دعایى شده بود، از چندین حیث‏ سود بردند:

آن ‏ها پنج ‏بار کمتر از گروهى که دعایى در موردشان نشده بود، نیاز به پادزیست (آنتى بیوتیک) پیدا کردند.

5/2 دفعه کمتر دچار افت نبض شدند.

ایست قلبى، کمتر به سراغشان مى‏رفت.

چنانچه در پیشرفت ‏هایى که تاکنون در دانش نوین پزشکى پدید آمده است، به جاى دعا، داروى جدید یا شیوه ‏هاى جراحى وجود مى ‏داشت، احتمالاً به منزله یک عامل بهبودى قلمداد مى‏گشت. حتى شخص بى‏دین و بى ‏ایمانى همچون دکتر «ویلیام نومن‏» که شک و تردیدش درباره ارزش و اعتبار شفاى ایمانى را در کتابى آورده، معترف است: اگر این مطالعه معتبر باشد، ما پزشکان باید در نسخه ‏هایمان بنویسیم: «روزى سه مرتبه دعا کن.» ولى دانشمندان و در ضمن پزشکان پیوسته با موارد مبهمى برخورد مى‏کنند که گویى یکى از آن ‏ها همین قدرت دعا باشد.

از آن زمان من طبابتم را وقف پژوهش و نگارش درباره دعا و کیفیت تاثیر آن بر بهبودى بیماران کردم.

مطالعات زیادى حاکى از آن است که دعا تاثیر به سزایى در بهبود پرفشارى خون، جراحات، سردردها و نگرانى دارد. در ذیل مواردى از یافته ‏هایم را یادآور مى‏شوم:

 

اثر دعا

طى بررسى‏ هایى که داشته ‏ام، دعا نه تنها در مواقعى که افراد براى تقاضاى مشخصى دست‏ به دعا برداشته ‏اند سودمند بوده، بلکه زمانى هم که چیز خاصى طلب نکرده ‏اند، نتیجه داشته است. به واقع مشاهدات من حاکى از آن است که دعاى ساده ‏اى همچون[اى خداوند! ]«آنچه اراده تست، شدنى است،» از لحاظ کمى بسیار اثر بخش‏ تر از دعاهاى شخصى و طلب نیازهاى شخصى است. در بسیارى از موارد ظاهراً یک حالت دین‏باورى - احساسى سرشار از دیندارى و حس همدردى، فریادرسى، نیکوکارى و دلسوزى، زمینه را براى بهبود یافتن انسان فراهم مى‏سازد.

 

دعا همراه با عشق

            عشق، قدرت افسانه ‏اى دارد. این توان، آداب و رسوم همگانى، احساس مشترک و تجربیات روزانه را شکل مى ‏دهد. عشق، شهوت را از بین مى ‏برد. به نحوى که سرخ روى شدن و ضربان شدید قلب عاشقان بى‏ دل، گواه این مدعاست. به طور کلى، همواره اندیشه مهر و دوستکامى، عنصرى ارزشمند در شفاى بیماران به شمار مى ‏رفته است. در حقیقت، آمارى که از ده ‏هزار مرد مبتلا به بیمارى‏ هاى قلبى در «مجله پزشکى آمریکا» درج شده، حاکى است کسانى که به آماس گلو دچار بودند و همراهشان را پشتیبان و هواخواه خویش مى ‏پنداشتند، تقریبا 50 درصد از این بیمارى بهبود یافتند.

            اصولاً تمامى شفایافتگانى که از ایمان کافى برخوردار و به دعا و نیایش معتقدند، در این نکته اتفاق ‏نظر دارند که عشق، قدرتى است که حصول بهبودى را برایشان امکان ‏پذیر مى‏کند. هرچند بین آن ما [محب و محبوب] فاصله باشد، حس همنوایى و صمیمیت چنان استوار مى ‏شود که ایشان واقعاً آن را «یکى شدن‏» با شخص دعاشونده مى ‏انگارند. «اگنس سانفورد» بر این باور است که فقط عشق و محبت قادر است‏ شعله شفا را برافروزد.

 

دعاگویان هرگز نمى ‏خوابند

یکى از شگفت انگیزترین موعظه ‏هایى [که در] دوران کودکى [خطاب به] من اظهار مى‏ شد این بود: همیشه دعا کن.

آن ‏قدر بزرگ شده بودم که مفهوم «همیشه‏» را دریابم. با این حال، على ‏رغم تمام تلاش ‏هایم در این راه به آسانى نمى ‏توانستم دعاخوانى همیشگى باشم و همواره شب‏ ها در رختخواب، جذبه خواب، تلاشم را نقش بر آب مى ‏ساخت. به فکرم نمى ‏رسید که دعاگویى «نیمه هوشیارانه‏» هم شدنى است.

امروزه، ما دعا را تا حدودى با آگاهى و هوشیارى یکى مى ‏دانیم. چنانچه دعا حتى در موقع خواب، در ضمیر ناخودآگاه ما بروز کند، بى ‏معنى به نظر مى ‏آید و احتمال این‏که ضمیر ناخودآگاه ما بهتر از ذهن هوشیارمان دعا کند، به آسانى در اندیشه جاى نمى‏گیرد.

 

دعا، ضامن سلامتى است

دکتر «هربرت بنسون‏»: استاد دانشکده هاروارد یکى از اولین پژوهندگان پزشکى بود که پیرامون فواید دعا و نیایش مطالعاتى انجام داد. وى متوجه شد که در بین مسلمانان، مسیحیان، یهودیان و کاتولیک‏ ها از عبارت‏ هایى چون: «پروردگارا، به ما رحم کن‏» استفاده مى ‏شود. یهودیان درود صلح «شالوم‏» مى ‏فرستند و پروتستان ‏ها غالباً نخستین سطر دعاى آفریدگار را در آغاز «سرود بیست و سوم‏» برمى‏گزینند. استاد یاد شده به رابطه میان اعمال و دعا پى برد. وى به قهرمانان دو پیام داد: هنگام دویدن، بیندیشند و مشاهده کرد به این ترتیب، بدنشان ورزیده ‏تر مى ‏شود.

تحقیقات وى نشان داد که نه تنها دعا براى بدن اثر دارد، بلکه شیوه دعاگویى افراد بشر هم با یکدیگر بسیار متفاوت است. انتخاب راه کارى ویژه دعا کردن چه بسا مردم را محدود مى‏کند و نتیجه چیزى جز دست کشیدن از این عمل نخواهد بود.

 

دعا باید آزادانه انجام پذیرد

            بیشتر مردم خود را ناچار مى ‏بینند که دعایشان را با قصد و هدفمندانه بر زبان جارى سازند. ولى پژوهش‏ ها نشان مى ‏دهد درخواستى که آزادانه صورت گیرد نیز مى ‏تواند چاره ‏ساز باشد. در عبارات دعایى همانند: هر چه آفریدگار بخواهد، آنچه تو اراده کرده ‏اى، همان است. بگذار چنین باشد. بهترین مقدرات را تعیین کن.

            دعاگزاران خود را به طلب معینى محدود نمى‏کنند. یا دعاى مبهم و پیچیده نمى‏کنند.

            شاید مقصود برخى از اشخاص که عبارت «بگذر و به خدا واگذار کن‏» را به کار مى ‏برند، همین باشد. بسیارى از افراد در دعاهاى خویش حالت تسلیم و بى‏دخالتى را تمیز مى ‏دهند و از پیامدهایش چنین بهره‏ مند مى‏گردند.

 

پیام دعا

یکى از بیماران در حال جان سپردن بود. روز پیش از مرگ، با زن و بچه‏ هایش کنار تخت ‏خوابش نشسته بودم. مى ‏دانست آفتاب عمرش لب بام است و در حالى که، صدایش گرفته بود، جمله ‏هاى خود را با احتیاط به زبان مى ‏آورد. هرچند آدم مذهبى نبود، ولى معلوم بود که راز و نیاز آغاز کرده است.

از وى سؤال کردم: براى چه چیزى دعا مى‏کنى؟ با احتیاط جواب داد: دعایم به خاطر چیزى نیست.

آرى، راز و نیاز این‏گونه است. دعا و توسل، یادآور سرشت ‏بى ‏پایان ماست، بخشى از وجود ما شمرده مى ‏شود که محدود به زمان و مکان معینى نیست.

منبع: مجله ریدرز دایجیست 1998

Parkland Momarial

 

http://alivaliyollah.persianblog.ir/post/2389

 

 

نوشته شده در شنبه ۱ تیر ،۱۳٩٢ساعت ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ توسط ن.غروی نظرات () |

 

http://www.askquran.ir/thread38709-3.html#post615265

 

 

 

 

نوشته شده در شنبه ۱ تیر ،۱۳٩٢ساعت ۱٠:۱۱ ‎ب.ظ توسط ن.غروی نظرات () |



میلاد خجسته دردانه دوران،یوسف زهرا (س)،
امید دل منتظران،آرزوی مشتاقان،منتقم ال آلله ،
منجی عالم بشریت ،حضرت مهدی روحی و
ارواح العالمین له الفداء برمنتظران ظهورش
مبارک باد
 
 
 
اسک قرآن
 
 
 
 
نوشته شده در شنبه ۱ تیر ،۱۳٩٢ساعت ۸:٢۳ ‎ب.ظ توسط ن.غروی نظرات () |

امام زمان
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
نوشته شده در دوشنبه ٢٧ آذر ،۱۳٩۱ساعت ۸:٥٩ ‎ق.ظ توسط ن.غروی نظرات () |

http://aks.roshd.ir/#picture,Date,20,1,0,129,,DESC,5,49775,129,0,0

http://aks.roshd.ir/#picture,Date,20,1,0,129,,DESC,5,49774,129,0,0

http://aks.roshd.ir/#picture,Date,20,1,0,129,,DESC,5,49768,129,0,0

 

نوشته شده در چهارشنبه ٢٢ شهریور ،۱۳٩۱ساعت ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ توسط ن.غروی نظرات () |

 

معرفی وبلاگ مهدوی

http://yasahebazaman.mahdiblog.com

 

نوشته شده در چهارشنبه ٢٢ شهریور ،۱۳٩۱ساعت ٩:٥۸ ‎ق.ظ توسط ن.غروی نظرات () |

یا صاحب الزمان

<!-- start logo cod off http://www.ya.sahebzaman.loxblog.com/ --><p align="center"><p align="center"><a href="http://www.ya.sahebzaman.loxblog.com/" target="_blank"><img border="0" src="http:///images/p2lyd301nbwk3zlefbza.jpg"  width="100" height="150" alt="یا صاحب الزمان"></a></p><!--finish logo cod off http://www.ya.sahebzaman.loxblog.com/ -->

کد تصویر فوق

http://ya.sahebzaman.loxblog.com

 

نوشته شده در چهارشنبه ٢٢ شهریور ،۱۳٩۱ساعت ٩:٥٤ ‎ق.ظ توسط ن.غروی نظرات () |

در گلستان تک گلی تا عرش میخواهم تو را

 

                          کمتر می بینمت بسیار میخواهم تو را

 

 

http://ya.sahebzaman.loxblog.com/

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه ٢٢ شهریور ،۱۳٩۱ساعت ٩:۳٦ ‎ق.ظ توسط ن.غروی نظرات () |

Design By : Night Melody

یا صاحب الزمان